Çay Ve Sen Şiiri - Erdoğan Yılmaz

Ben seninle çok çay içtim
Biliyor musun?
Hiç birbirimizi kırmadık
Ruhlarımızdı bizi bağlayan
Bazen güldük bazen ağladık
Hem güldük hem de ağladık

Ben sensiz hiç çay içmedim
Biliyor musun?
Tuttuğum yer yanakların
İçtiğim yer dudakların
Dualarım gözyaşlarım
Selsebil oldu biliyor musun?

Zaten gideceğim buralardan
Sen de kurtulacaksın
Çay doldurmaktan
Ben de kurtulacağım
Yudumlamaktan dudaklarından
Yanaklarından ağlamaktan yanmaktan
Ağlamaktan yanmaktan

Biliyorum bildiğini üzülme
Tazele gel şimdi çayımı
Çayım biterse sen gidiyorsun
Sendendir çok çay içmem
Yanımda kalman için
Çayım biterse sen gidiyorsun
Sonra çok özlüyorum seni
Dayanamayıp ölüyorum