Beyaz karlara aldandım beyaz baktım bir sana.
Kıyılarında dolaşırken uçurumların bulut sandım.
Sevmedin, istemedin, soğudun da bir gitmedin.
İhanetleri koynunda büyütüp, yalnızlaştırıp beni.
Tamda on ikide vura bilmek için durdun, bekledin.
Verdiğin ağır sözlemiydi ve yeminler bunlara engel.
Yoksa hürriyetin için kendimden ödediğim bedeller.
Saatler vakti alabildiğine savuruyor, saçıp duruyor.
Sense gömüyordun toprağa zamanı, ben ile beraber.
İki tarafı keskin kılıçtır, dönse bir yanda bu dünya.
O kadar da uzak sayılmaz ki, birde var öteki dünya.
Boyalara bürünme unutma göz yaşı rimeli yok eder.
Zaman düşmanıdır boyanın bir öpücükle kalır mı ki ruj.
Her şey aslına rücu eder bunu bilmeyecek ne var.
Kapıya aldandım baka kaldım, kapıyı çarpıp gitmek ne.
Cinayetin ardından gelip bakmak alınacak bir şey var mı?
Nasıl bir hırstır, nasıl bir düşmanlık getirdi bak pişmanlık.
Kenan Gezici 26/08/2025
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 26.8.2025 01:20:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!