Aşk mertebesin kimse alamaz
pir elinden bada dolu içmese
Hak didarın görüp dada bulamaz
Menlikden nefsini kendi geçmese
Dostluğun muhabbetin saklayana aşk olsun
Geçirdiği sohbeti atmayana aşk olsun
Dostluk bir kutsal şeydir kıymetini bilene
Dost sırrını dar günde açmayana aşk olsun
Ağlatma gözünü ol nefsinde düz
Gelen yaman söze kulağın verme
Çalışan adama ederdiler söz
Mektubun yetir sen yollarda durma
Kurudu meyvalarım soluptı bahçe bağım
Erti bedenimi sundurdu gençlik çağımı
Öldürdüler şirinlik milletim toplanırdı
Örtüldü kapılarım kalmadı ekmek yağım
Seharın bülbülü öter dalında
Ozanın elinde güldür bağlama
Aşık çöle düşmüş maşuk halinde
Ozanın çaldiği teldir bağlama
Saman ipi iyle yırtık tikemez
Aşk düzen olamasa üste kalkmazlar
Sevda temelini kimse sökemez
Bu ateş çok gürdü insan yakmazlar
Muhabbetli olsam orsa yerini
BAYKUŞ
Nedir sende bu iş tutup sen hali
Heç bir gün salmadın oranı baykuş
Meskanın megara ağaçlar dallı
Seversen yalnızlık vereni baykuş
Gönül bir şişedir yarden sunubtu
Yarsiz aşk safasın bilemez oldum
Solan güle bugün kuşler kunubtu
Aşkın defterinde adını yazdım
Aşka duygu veren kulları bizik
Yargilin bahçesin dolanıp gezdim
Aşıkla maşukun yolları bizik
Bülbül olup ilin bağında inme
Erenler yoluna imanla doldum
Gönlümün içinde Emeldi bu aşk
Aşık oldum bende menzile buldum
Hak bana verdüğü cemaldı bu aşk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!