Çark Şiiri - Ömer Altun 2

Ay ışığı sükûtu hicr'an
Şeb-i yelda kapıda...

Masumiyet serenatlarında
Kirpiklerimde buğu ve bulut
Tabiat tebessümlerinde ressam...

Özge bahçesi bakışların ufkunda
Çarkı kırıldı gönlüm değirmeninin…

Sabote edilmiş hisleri aralarken firak
Zemheri şiirler avlusunda gönlün yalın ayak
Vukuat sonrası kerbala belasında aşk
Gül solgunluğu merasiminde savururken aklımı
Mevzu hasretin
Bahis sevdan...

Yırtıldı gönlüm mizacı
Yarım kaldı teşebbüslerim tebessümlerinde...

Suda boğulan balık çırpınışlarım vurdukça karaya
Sarıp sarmaldım hasretini
Sensizim
İzahım yok
Dermanım yok
Dokunsa bakışların bakışlarıma
Çürüyecek gamzelerinde gam ve tasa...

Yüreğimden tasfiye edemediğim vuslat düşlerin güz baharı
Sen neşteri yara...

Kalbime dokunurken dudakların
Kül oldu visal
Cümle sürurum firari
Hasretin yoklarken ruhum nabzını
Gölgelendi ruhun ihtişamında ruhum
Sen yoksun ya
Yağmur yerinden kesildi bulut
Yıkıldı sevda duvarları…

Tebessüm kıtlığı baş gösterdi dudak kıvrımlarımda...
Köz muhacirliğinde
Ensarlığım yalın ayak yerle yeksan...

Sancıtan her bir sızın Kâf dağı
Molası yok hasretin ruhum kabzında
Seni tenzih ederim ki
Cürmüm darmadağın
Ey pirüpak..!
Usul usul sıyrılırken karanlıktan afak
Vazgeçtim kendim olmaktan…