Tanyeri ağırıyor ufukta,sakın şaşırma ve unutma ağlayacaksın ağarırken tanyeri
belki de birdenbire sevineceksin batarken güneş.
buza keserken yine sabahlar,üşüyüp büzüşeceksin,rüyalardan çıkacaksın, çıkacaksın belki de işkenceden
onurun bilinciyle kök salacak umutların dünya,evren hababam dönecek,
sen yeni bir güne başlıyorken ücretli emeğin dünyasında bulacaksın kendini
patronun hazmedemediği şeylere anlam vermeye çalışacaksın
belki gülümseyecek gönülsüz bir avuntu sarıverecek içini
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta