Uzakta gördüğün toprak yığınları
Benim köyümdü.
Bir küçük çocuktum tozlu yollarında.
Dünya, gördüğümce benimdi.
Oynar dururdum kollarında.
At olurdum bazen.
Hasta, vebalı.
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta