Hani insan çaresiz kalır ya, Ben öyleyim hep.
Aslında ben hep çaresizdim...
Sen gittin, Gittin sen! Şimdi bir başkasınınsın.
Oysa ben senin için ölümü bile göze aldım!
Aklımın kuytu köşelerinde icra bir duvar örülü,
O duvardan Gübahlarım tırmanıyor zirveye!
en öndede sen varsın birtanemm sen.
ÇARESİZ KALDIM kafam karma karışık.
hele ki kalbim kalbim daha bi başka...
Bazen çiçekler acıyor bazende açılan çiçekler birer birer son buluyor rüyalarımda
dedim ya çaresizim Senin yüzünden
şimdi sende tek kal!
Çünkü bende tekim! ! ! ! ! ! ! :(
Kayıt Tarihi : 30.3.2011 16:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!