Çaresiz Şiiri - Mustafa Han

Böyle istemedim ben böyle yari,
Ne ağlayabildim ne gülebildim.
Unutmak kolaysa unutsam bari,
Ne unutabildim ne silebildim.
Ne çare aradım ne bulabildim.

Bir umut peşinde tükendi ömrüm,
Vefazız elinde sarardı gönlüm.
Geceler boyunca düşünüp durdum,
Ne derdimi döküp ne diyebildim.
Ne çare aradım ne bulabildim.

Bir yanım gel derken bir yanım susar,
İçimde fırtına, dışımda bahar.
Gönlümde bin türlü hatıra yaşar,
Ne yangın söndürdüm ne sönebildim.
Ne çare aradım ne bulabildim.

Sevdanın yükünü omzuma aldım,
Her gece hayalin peşinde kaldım.
Bir ömür kendimi avutup durdum,
Ne murada erdim ne erebildim.
Ne çare aradım ne bulabildim.

Gururum el vermez kapına varam,
Hasretin elinden kendimi alam.
Bir kere yüzünü görsem de doyam,
Ne sana kavuştum ne kaçabildim.
Ne çare aradım ne bulabildim.

Belki bir gün döner diye bekledim,
Her doğan güneşe seni ekledim.
Kendime bin kere sabır et dedim,
Ne sabredebildim ne durabildim.
Ne çare aradım ne bulabildim.

Neyleyim ben artık böyle sevdayı,
Diken ile örülmüş gönül sarayı.
Ne arefe bildim ne de bayramı,
Ne ağlayabildim ne gülebildim.
Ne çare aradım ne bulabildim.