Bir çocuğun yaptığı resim olsam
o fırçasıyla mutluluk koysa gözbebeklerime
gülücüklerine boyasa solgun yüzümü
cebindeki tüm yaramazlıkları taksa saçlarıma
yüreğinde büyüttüğü umutları
nakış akış işlese ruhuma.
Hayatın üstüme bulaştırdığı bu kabus
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Her şey,çocukmuşçasına kirlenmeden yaşayan bir insan yopluluğu olabilmekte bitiyor ya da başlıyor değil mi...Teşekkürler sayın şair,saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta