CANtANEM Şiiri - Sadiye Ayhan

Sadiye Ayhan
191

ŞİİR


28

TAKİPÇİ

CANtANEM

Ben bugün sana yoruldum
Ama sanma ki sensizliğe boyun eğdim
Bugün yokluğuna taktım kafamı acıdı yüreğim
Ama yinede sensizliğe pes etmedim cantanem.

Anlamsız kılsa da gidişini sebepler
Ne olduğunu,nasıl olduğunu anlayamasam da
Seni her andığımda burkulup kavrulsa da yüreğim
Kavuşacağız bekle beni Cantanem...

Bu kalp seni hissetmeden yaşayamaz
Sana ağlamadan gözlerim rahatlamaz
Deseler de onu unutmak çare yanan yüreğine
Her anımı cehennem misali yaşasam da seni unutmam...! ! !

Dost Kalemler......

Hasretini çekerim, yalnız anne adına
Arada birde olsa, bir haber ver ah oğul
Bekledim geleceksin, yılların inadına
Yüreğin nefret dolsa, bir haber ver ah oğul-İbrahim Kurt

Baksam da giden başka anaların ardından, gülsem de
zamansız aralıklarla, içtiğim çayın dumanında,
Kalktığım sabahın şafağın da,
Kokun yakar yüreğimi, hayalin gözlerimi anam..Atilla Durukan:.

Sadiye Ayhan
Kayıt Tarihi : 10.10.2016 00:26:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Bu dizeleri şiir olsun diye yazmadım..Oğlumun kitabının arka yüzüne sadece duygularımı eklemek istedim ve bunu sizlerle paylaştım..

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • İlyas Ateş
    İlyas Ateş

    seven sevdiğini hiç bir zaman unutamaz güzel bir çalışma tebrikler hocam

  • Gönül Bağ
    Gönül Bağ

    Ayrılığın hüznü çökmüş dizelerde.Alışmak imkansız ama çare yok.Akıcı ve güzel bir çalışma.Yürekten kutlarım.sevgilerimle.++ant

  • Naime Özeren
    Naime Özeren

    Tekrar şiirde olmak güzeldi. Hüznünüzü paylaşmak için geldim bu sefer... Kutlarım yürekten. Sevgimle...

  • Gül Başpınar
    Gül Başpınar


    İnsan hüzünlüyken, kurduğu cümleler bozgun yemiş gibi, söylediklerine de bir anda böyle hüzün bulaşıveriyormuş.

    'CANTANEM' şiirini okuduğum günden beri, hep böyleyim işte...

    Meğer, benim gibi senin de kanıyormuş için... Hani artık bizden gitmeyecek olan o sonbaharın kurumuş yaprakları döktüğü gibi, bende içimi döküyorum sana şimdi...
    Aslında bu benim, sonuna kadar anlatamadığım ve o sonda kendimi hiç tanıyamadığım tek hikayem...

    Hayatımın bir anı, belki de benim için son anı olan o sahne, takıldı kaldı gözlerimin önüne...

    Bu benim, ne yaptım, ne söyledim, ne dualar ettimse de değiştiremediğim hikayem...

    O uğursuz kalabalıkla çevriliyken dört bir yanımız, dünyalar girmeden aramıza, yüreğimden, hayatımdan koparıp, omuzları üzerine aldıkları sadece O değildi! Yitip giden hayatım! Son bulmuş nefeslerim de vardı içinde. Bizi koparmak için toplanmıştı sanki o uğursuz kalabalık. O kalabalığın hareketlendiği anlar yok mu? Kaç göz, kaç yürek dayanır bu gördüklerine?

    Ne söylenebilir ki o anlar için?

    Bilirim, bahar gelse de yeşersek diyen ağaçlar gibi bekleyip dursak da, o baharlar artık unuttu bizi... Yıllarca hep ağladım! Hani şu bebeklerin yeni yürümeye başladıkları zamanlar, her düştüklerinde biri beni kaldırsın diye ağladıkları gibi... Bende içimden sessizce ağladım...

    Göz yaşlarımı kim gördü dersin? Hiç kimse! Bir ben gördüm, bir de her dem yanan yüreğim...

    Unutmak o kadar zor ki! O kadar imkansız ki! O kadar anlatılmaz ki!
    Şimdi seni, anlaması gerektiği gibi bir ben anlıyorum dersem, inanır mı sevgili arkadaşım?

    Veya; anlattıklarımızın kaçını anlar, ne kadarını hissedebilirler ki bu acının? Çok zor bu acıyı içinde tutarak yaşamak...

    Sevgili arkadaşım, dostum! Şimdi bana hakkını helal et... Yürek acını yeniden gözlerinden düşürdüğüm için...



    Dilerim Rabbimden... Yavru canını, Rahmetiyle kucaklayıp, cennetlerinde konaklatsın... Meleklerini yoldaş etsin inşaAllah gözünün nuru Can tane'ne...

  • Alaaddin Uygun
    Alaaddin Uygun

    üzsede dizeleri kutlarım

TÜM YORUMLAR (34)