Canımın İçi Çiğer Parem Şiiri - Hamit Atay

CANIMIN İÇİ, CİĞER PAREM

Canımın içi yar gidiyor,
Can gidiyor sanki göğsümden…
Bir kuş havalanıyor kalbimden
Ve ardında kanat sesleri değil
Yıkılmış hayaller bırakıyor.

Acılar yer ediyor geceme,
Yastığım sen kokarken
Uyku bana küsmüş çocuk gibi
Karanlığın köşesinde ağlıyor.

İkimiz de seviyorken
Bu ayrılık neden böyle zalim?
Ellerimiz hâlâ birbirini ararken
Yollar niye düşman kesildi bize?
Hangi kader çizdi bu mesafeyi
Hangi yazgı kopardı iki yüreği?

Canımın içi…
Ciğer parem…
Sevdamsın sen,
Benim en güzel yangınım…

Gözlerin vardı,
Bakınca dünya susardı.
Şimdi dünya bağırıyor içimde
Ama sen yoksun…
Sesim sana değmiyor artık.

Ben seni sevmeyi
Bir ibadet gibi taşıdım kalbimde,
Adını her nefeste
Dualara karıştırdım.
Şimdi her dua
Bir siteme dönüşüyor gecelerde.

Yürek yarem…
Senden başka var mı çarem?
Dokunduğun yer hâlâ sızlıyor,
Gittiğin gün takvim durdu.
Mevsimler değişti ama
Ben hâlâ o vedanın içindeyim.

Biliyor musun,
Ayrılık insanı ikiye böler;
Bir yanı gidenle gider,
Bir yanı kalanla sürünür.
Benim yarım seninle gitti,
Kalan yarım
Sana hasret bir gölge şimdi.

İkimiz de seviyorken
Bu ayrılık zor geçiyor…
Geceler uzuyor,
Sabahlar geç doğuyor.
Adını fısıldıyorum rüzgâra
Belki bir yerlerde kulağına değer diye.

Ben senden vazgeçemedim,
Vazgeçmek ihanetti kalbime.
Sen benim
En güzel cümlemdin.
Şimdi yarım bir şiir gibi
Eksik kalıyorum her mısrada.

Canımın içi…
Eğer bir gün
Bu ayrılığın yükü ağır gelirse omuzlarına,
Dön…

Kapım değil
Yüreğim açık sana.

Çünkü ben
Seni sevmekten yorulmadım,
Sadece sensiz kalmaktan yoruldum.

Ve bil ki…
Bu yürek
Adını taşımaya devam edecek,
Nefes aldığı sürece.
HAMİT ATAY