CANIM ANNEM Şiiri - Naim Arslan

Gamsız kedersizdi senle günlerim,
Yavrum dedin rahmetinle yatağımı serdin.
Ben krnında zıpladım sen beni sevdin,
Sevişinde sevgi doluydu canım annem.

Korkarak adımını yavaşca attın,
Göbekten gıdamı bana sen bağladın.
Her yerde uzanıp elimden tuttun,
Ellerin pamuk gibiydi canım annem.

Ne soğukta bıraktın görmedim ayaz,
Açtı gülümü karnında hak feyyaz.
Rahminde ukdum ilkbahar ve yaz,
Sarayım oldun bana canım annem.

Kucağında mutluluktan uçardım,
Emziresin diye yakanı açardım.
Yaramazlık yapıp bazen kaçardım,
Her yerde kucağını açtın bana canım annem.

Doyurdun beni iki göğüsünden,
Ayırmazdında hiçte iki gözünden,
Hele yavrum diyip varya tutuşun elimden,
Bir cihana bedeldir canım annem.

Açlığa susuzluğa ilaç sütün,
Canın fedaydı bana büsbütün.
Her derde çareydi gülüşün,
Gülyüzüne kurbanım canım anam

O nazik bakışın yzümü güldürürdü,
Yüreğimde gamına yasım kaldırırdın.
İçime sevgi mutluluk doldururdun,
Bakışına bir cihan bedeldir canım anam.

Hasretine dayanamaz ağlardım,
Yavurum derde kundaklara baglardın.
Hasta iken baş ucumda ağlardın,
Gül yüzüne hayranım canım anam

Ninniler söylerde uyututun,
Nerede düştümse uzandında tuttun.
San ki beni gölgeleyen buluttun,
Her derdime çare idin canım anam.

Gece gündüz demez beni koklardın,
Hiç usanmaz hizmetimi yapardın.
Pisliğimi atıp temiz yapardın,
Her derdime çare idin canım anam.

Anne olmayan halini anlamaz,
Gönlüme diktiğin gülün hiç solmaz.
Senin dünyada eşin bulunmaz,
Gül yüzüm her şeyim canım anam