Canım Şiiri - Zeynep Saylan

Canım
Aşık olduğumu sanıp dalmışım
Anlatamadım ki, bak yandı canım
Mutlu olacağım, deyip kalmışım
Vefasız duygusuz, bak kandı canım

Mest etti benide, oldum bir deli
Gönül bahçemde kokladım gülü
Estirdi bak sesiz sanki samyelli,
Baharda yalancı, bak andı canım.

Yüzüne bi baktım gözüm kamaştı
Gözlerim içinde ,gözleri yaştı
Kirpiğin arasından, inçiler taştı
O grili buluttan, bak indi canım.

Gülhane parkında, mavi masada
Çayı içip eder mi hiç tasada
Sevdamı gizledim, saklar kasada
Bitti dediğinde, bak dindi canım.

Söyledikleriyle dünyamı yıktı
İçime yaşları zehirle aktı
Yüreğim dağladı, kavurdu yaktı
Közüyle yanarken, bak söndü canım.

Elveda demedi yutkundu durdu
Seviyorum dedim, kalbime vurdu
Dertlere kahırlı, giderken sordu
Hüzün aleviy'le, bak yundu canım.

Bir günlük maziydi, resmin elinde
Hayalin gözümde sözcük dilinde
İçimde ağrılı, sızı bulundu
Unutmadı yari, bak andı canım.

Zeynepe gidelim demediki yar
Ayrılığı mecbur sus söylemez zâr
Vuslata demedi, ömrüne takar
Sırlar çözemedi,bak sindi canım.

.......Zeynep Saylan.......
........28/10/2026......