Canan Uğruna Şiiri - Ülgen Pamir

Kurşunlar süsler onu;
Sarıkamış’ta canan için can verenler,
Süsledi beyazı kendi beyazıyla...
Dudakları öyle mor, çehreler öyle sakin...
Henüz bıyık terlememiş,
-yaş onyedi
oyuncak atını bırakıp, memleketi için can verdi-
Var mıdır bu millet uğruna ölenlerin adedinde bir nihayet?
Ölümden beter bir ahval ve şerait içindeki bu toprağa,
Yeniden doğsa bu toprağa
Mustafa Kemaller;
Iğdır’dan Çanakkale'ye, Sinop’tan Hatay’a ,
Yeniden dört koldan Anadolu’yu kuşatır yiğitler.
Yüreklerinde taşıdıkları güneş,
Yırtar hıyanet gecesini bir şafak vakti...
Doğurttukları o güneş harmanlar Anadolu mahsulünü;
Bir devlet doğar hiçliğin küllerinden,
İnkılaplar yükselir,;
Kopup gelir ötükenden
kurtulurken hıyanetin pençesinden.
Misak-ı Milli’dir artık destanın adı,
Ergenekon’dan Kurtuluş’a uzanır bu yol.
Vatan ki; kuzgun kondurmaz şehit bedenine!
Prangaları kıracaktır yüce millet.
Ey kardeş! Eğer düştüysen toprağa,
De ki: "Bir hilal uğruna!"
Teslim ettiysen canını Canan’a,
En iffetli yar olan vatan bağrında, huzurla bırakın beni.
Şayet vefatım bir hilale bakarken ise bahtiyarımdır,
Türk evladına ıraklar ar, gurbet zaten ölümdür.
Bunu demeye nâ-ihtiyaç duyarım.
Mahcup olmadan ölmek tek arzumdur,
Rabbimin takdir ettiği kutlu Türklük vazifesini
Hainlerin karşısında, o al-beyaz uğruna can vererek bitireyim.
Sizler ise ardımdan sadece şunu yazın:
"Na-mühim Ülgen’in, mukaddes zaferi..."