Canan 3 Şiiri - Erdem Gümüş 2

Feryâd-ı Figânım, ayyuka çıktı,
Dilim âhu zardı, duymadı cânân.
Aşk-ı memnu sevdam, tek beni yaktı,
Özünü ateşe, koymadı cânân.

Sevda yarasını, sarmadı yaren,
Sevdikçe kanadı, sinemde yarem,
Dedim bir merhem çal, sendedir çarem
Kabuk kanatmaya, doymadı cânân.

Bir beşere tapan, kul oldum gittim.
Tanrı huzuruna, zûl oldum gittim.
Sevda yangınında kül oldum gittim,
Ateşten gömleği, soymadı cânân.

Aşk ölümsüz ama, öldü sanılır,
Ebediyen yaşar, sonsuz anılır.
Bu aşk bitti dersen tarih yanılır.
Aşık mâşuğundan, caymadı cânân.

Sevdamın uğruna, her çilen haktı,
Figani’nin aşkı, vuslatsız çıktı.
Ah etmem! dedikçe çarmıha çekti
Acep ne içmişti, aymadı cânân.