Canan... Şiiri - Murat Ülkü

Gönül meclisinde kuruldu pazar,
Can dedin, canıma can kattın canan.
Bakışın ömrüme eyledi nazar,
Beni aşk oduyla sen yaktın canan.

Gurbeti bitiren vuslat sesisin,
Sen benim göğsümün hür nefesisin.
Ruhumun en kuytu öz kafesisin,
Aklımı başımdan sen aldın canan.

Aynı toprağın biz gülleriyiz yar,
Aynı yaylaların yelleriyiz yar.
Aynı pınarların selleriyiz yar,
Gönlümün tahtına sen kuruldun canan.

"Canım" dedin, dindi bunca sızılar,
Mecnun’u kıskandı körpe kuzular.
Alna yazılmışsa kara yazılar,
Kaderin mührünü sen sildin canan.

Ben sende kayboldum, sen bende varsın,
Eksilmeyen neşem, dertli varımsın.
Hem ezel, hem ebed, öz dildarımsın,
Damarda kan gibi sen kaldın canan.

Dünya bir yanda durur, sen bir yanda,
İki bedende tek çarpan bir canda.
Gözlerin fer verir en dar anımda,
Yoluma nur olup sen doğdun canan.

Feryadım duyulur dağdan dereden,
Bizi bir eylesin yüce Yaradan.
Kaldırıp perdeyi çıksın aradan,
Hakk’ın rahmetiyle sen geldin canan.

Hasretin gemisi vurunca kıyıya,
Hacet yok sohbete, gerek yok uyuya.
Düşmüşse bu sevda derin kuyuya,
Yusuf’un ipini sen tuttun canan.

Garip Murat söyler, özdendir sözü,
Sönmez bu ateşin kalpteki közü.
Ölsem de kapanmaz sevdanın gözü,
Canın zaten canım, sen bensin canan.