Çanakkale Savaşı Şiiri - Zeynep Saylan

Çanakkale Savaşı

Bir sabah gri sis Çanakkale üstüne indi
Deniz sustu dalgalar bile çok korkup sindi
Gökyüzü karardı, mermi yağdı ,tek yöndü
Milletim diz çökmedi Çanakkale savaşı

Toprak titredi, ama yürekler dimdikti,
Her bir asker sanki bir çınar gibi dikti.
Açtı ellerini duayla semaya baktı,
“Allah” deyip yürüdü, .Çanakkale savaşı

Siperler soğuk sessiz geceleri buz keser,
Açlığı bir lokma ekmek bir yudum su keser.
Ama gözlerde öyle, ateş var rüzgar eser
Dünyayı zulüm yakar Çanakkale savaşı

Sevda titrek ellerde dildede saklı yardı
Çoğunun iç cebinde,yarin resimi vardı
Ananın kokusunu mendillerine sardı
Mektuplar yarım kaldı Çanakkale savaşı

Çünkü vatandı can’dan daha aziz o zaman.
Kurşunla değil imanla savaşıldı, o an
Düşman değil, korkuları yenildi öyle bi an
Dünyaya meydan okur Çanakkale savaşı.

Tarih eğildi susmuştu sesli hecelerde
Analar ağladı sessiz gündüz gecelerde,
Çocuklar büyüdü öksüz yetim acılarda
Bayrak inmedi gökte Çanakkale savaşı.

Şehit kanıyla boyandı her yer bayrak gökte
Ey bu toprakta yürüyen insan neferi taktı
Bastığın yer sıradan değil yürekler yaktı
Her adımda dua yatar,Çanakkale savaşı

Kurşun yiyen askerin sanki yarası durmaz
Evde bekler bacısı anası haber sormaz
Kazılan siperde saklananı kimse görmez
İçine kazılmıştı Çanakkale savaşı

Bomba tek tek düşer vatan bölünmez bilinir
Komutan verir savaş emri siper alınır
Asker ölmez sadece isimleri silinir
Ölümü bile sevdi Çanakkale savaşı

Sadece bir savaş türkün yenme sefasıydı
Dirilişti zaferle, bir iman nefesiydi.
Bayrak beden oldu akan kanlar efesiydi
Şehitlik cennet olduÇanakkale savaşı