Çanakkale Beyleri.!

Çanakkale’dir zaferin adı,
Kırıldı düşmanın, kolu kanadı,
Dünyayı inletir, türkün inadı,
Nice zaferlere, eren, yiğitler..!

Gökten ölüm yağdı, Çanakkale de,
Yazılan destan, şimdi dillerde,
Onca Mehmetçik, her bir siperde,
Canını ortaya, koyan, yiğitler..!

Siperler dar geldi, yiğit canlara,
Bayrağın gölgesi, güçtür onlara,
Aldırmaz topraktan, akan kanlara,
Ölüme yok sayan, koca, yiğitler..!

Bir lokma ekmek, ararsan yoktur,
Toprağa serilmiş, bedenler çoktur,
Mermiler yağmur, süngüler oktur,
Ölüme meydan, koyan , yiğitler..!

Çanakkale de, coştu yiğitler,
Bir tas hoşafla, nöbeti bekler,
Gitmedi boşa, bunca emekler,
zaferden zafere, koştu yiğitler..!

Allah diyen sesler, Çanakkale’de,
Göğsünde iman, tekbir dillerde,
Süngüler çekildi, o mâlum yerde,
Etten bir duvar, ördü, yiğitler.!

Gözlerin içine, dumanlar doldu,
Nice yiğitler, açmadan soldu,
Mehmet’in gömleği, kan ile doldu,
Şehadet yoluna, koşan, yiğitler..!

Yiğitler cepheye, koşarak vardı,
Geride yaralı, anneler kaldı,
Kınalı kuzuyu, kan revan, sardı,
Şehadet yoluna, koşan yiğitler..!