Çanak Şiiri - Diren Demircan

Seddülbahir'i kalbimin, dünya!

Nereleri fethedeceğim,
beni,
halbuki bi salsa...

Suizanlarım birikti Didem,
Taşacak,
yavru domuz kumbaramda.

Çocukluğum, güreliğim, şimdiler falan;
hepsi üst üste, saçmasapan birikmiş,
gitmiyorlar...

Günlük alacağım nefesedir bunların kastı

boğazımdaki eller,
ümüğüme denilen yerde,
sanki altı parmaklı !

Ben çıkamıyorum bu şehirden
Ben çıkamıyorum bu şiirden...

Bi köyüm yok, kasabam, ashabım.
Bi huyum bok, alkolüm, asabım...

Bi durum yok benim... tutsalar beni !
Bi durum da yok aslında, ölüm de varken
içerisinden çıkılamayacak
halihazırda...

Seddülbahir'i kalbimin, dünya!

Karaparçalarını avucuma tükürüyorum,
kararan parçalarını o kalbin,
bu boylamda.

Ben çıkamıyorum içinden herhangi bir pespayeliğin.

Ve doğrusu mu?

Dalamıyorum içine çıkamadıkça
içinden
dünyanın...

Elimden, Didem!

sen...

tutmaya devam et!