Bir gün gelsen uzak diyarlardan
Özledim desen
Hep sevdim desen
Sen gitsen de ben yaşadım desen
Ama yarım
Ama eksik
Gittiğinden beri gülmedi yüzüm
Ne tarafa dönsem, her yanım hüzün
Gelsen de görsem bir o güzel yüzün
Her şeyim tamam bir tek sen yoksun
Özlemin var gözün gördüğü yerde
Sever beni hiç yormadan
Böyle yaratmış yaradan
Yıllar geçse de aradan
Bu kalbim hep sever seni
Çicek gibi bakar bana
En derin hislerle bakıyorum sana
Kah çok aşık deli divane
Hah elim yakanda bir nefretle
Ortası yok bu aşkın anladım ,
Ben sana hep uçurumun kıyısında,
Ellerin elime değdiği zaman
Kalbini hissederim kalbimde.
Gözlerin değdiği zaman gözlerime
Büyür göz bebeklerim.
Kapadım gözlerimi, hayal kuruyorum;
Bir kar küresindeyim mesela:
Bir yaşlı kadın, bir adam bankta;
Kar yağarken üzerime, huzur doluyorum.
Kapadım gözlerimi, hayal kuruyorum;
Uyandıysan sıcak yatağında,
Görüyorsa gözlerin,
Tutuyorsa ayakların, ellerin.
Ve nefes alabiliyorsan huzurlu, derin...
Sevdiklerin yanında,
Ne sonsuza kadar kalırmış gözde yaş
Ne ağlarmış insan hiç durmadan
Geçmiyor dense de bu zalim zaman
Gün geçer, ay geçer, her şey geçermiş
Ne ayrıldın diye içindeki sızı
Rüzgar saçlarına değdiği zaman
Vurduğu zaman güneş gül yüzüne
Ve yağmur damlaları gezindi mi o minik ellerinde
İşte o an beni hatırla.
Bir gün ansızın daldı mı gözlerin uzaklara
Alıp başımı gitsem diyorum
Bir dağ başına mesela
Başı dumanlı, hoyrat
Bir sis inse,
Bir poyraz esse sonra
Hem sisi hem bendeki hissi alıp gitse




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!