Can gibi. Şiiri - Fehmi Tazegül

Yaşarken hep olmuşum mahrum.
Ben kendimi çöllerde buluyorum.
Yaşlı gözlerle mutluluk arıyorum.
Dört duvar odam bir zindan gibi.

Gün görmedim ben bugüne kadar.
Benden yana olmamış kalleş kader.
Zulmün bedellerini emekçim öder.
Geçiyor günlerim şimdi bir an gibi.

Gülle çiçeklere sevgiye muhtacım.
Dertlerim çoğalmıştır ararım ilacım.
Yıllardır geçmiyor acılarımla sızım.
Bende insanım yaşayan canlar gibi.

Fehmi.
Yoldaşım hakla hukuk gerek bana.
Yapılan haksızlıklar yaşayan insana.
Koskoca ülkemde yer yoktur sana.
Yaşıyamadık bizlerse bir insan gibi.