Can Şiiri - Hamza Mamaş

Her şeyin sonu var dünya burası
Bir evlek ekinime söylenme can.
Kime az fazla, kime fazla az
İş bilip yüküme söylenme can

Nereden bilirsin Mevla nerdedir
Kim alim, kim kamil duysan sendedir
Böbürlenmek beyhude canın tendedir
İş bilip ufkuma söylenme can

Kalkıp ebedden geldik dünyaya
İmkan kalmadı kamil olmaya
Kıytırık günahları koyma soframa
Ukbalık ipime söylenme can

Bu seferdir, dünyaya her gelen geçti
Firak urbasını kefenci biçti
Sanma çok kalan ölümden geçti
Beka deyip de aklımla eğlenme can

Katip olsam ciltlerce kitap uydursam
Kitap olsam sana bir pınar sunsam
Faniliğin ayan, sana bir nazar vursam
Varlığıma şöyle böyle söylenme can.

İşte ölüm, işte makber aha kapısı
Kim gitse nedamet işin sonrası
Ezel ebet var mı daha fazlası
Varliğıma alışıp söylenme can.