Camlar
Buğulu camlar ağlardı her sabah dairenin servisinde.
Camların gözyaşlarını silerdim ve onlara derdim ki;
"Ağlamayın, ağlamayın. Size söylenene inanmayın."
Ama onlar daha çok ağlardı o zaman.
Hüngür hüngür anlaşılmayı beklerlerdi.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta