Kendi dilinde kirpikleri düşmüş
bir hikaye göğsünde uyurken
gidenlerin cennetinde boyama kitaplarını
eçiyorlar,hediye dolaplarına kapatmak için
ağrılarımı nereye koyayım Camilo kurşunların
kuru kalmalı tarihi değiştiren yoldaşların ağaçları onlar bedenimi nereye yığayım onların gövdelerine dayanayım Camilo,salsa çalarken
yağmur yağıyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta