Çamaşır İpine Bakamıyorum

Gayrı bakmıyom şu ak iplere,
Her düğüm boynumda urgan oluyo.
Üseyin’im getti ıssız diplere,
Baktığım her ilmik canım alıyo.

Görünmez mi gari o gülen yüzün?
Ocağıma çöktü bitmez bi hüzün.
Kimin çamaşırı? İp dizim dizim,
Besime Anan bak, her gün ölüyü.

İğneye ipliği takamaz oldum,
Şu yalan dünyaya bakamaz oldum.
Kuzumun ardından akamaz oldum,
Gözümün pınarı içe dönüyo.

Sızladı mı boynun, gadanı alam?
Kime dert yanayım, kime ne diyem?
Kör olsun bu ipler, gari ne giyem?
Üseyin’im canı Hakk'a varıyo.

Zalimler düzdü de urganı sıraya,
Tuz basan olmadı şu ganlı yaraya.
Anan gurban olsun ak pürçeğiyle,
Kuzumun hayali garşıda duruyo.

Derya deniz oldum, taştım bu gece,
Üseyin’im ismin dilde bi hece.
Kalemsiz Şair’im, bu dert pek nice,
Anan oğul deyip toprak oluyo.