Ruhumun derin karanlığında,
Bir aydınlık arıyorum..
Ardına düşüp gittiğim ışık,
Başka bir karanlığın kapılarını aralıyor.
Cevapsız soruların,yasak hülyâların eşiğinde,
Bir başıma kalıyorum sonunda.
Serin bir güz akşamında duymuştum,
Sol yanıma düşen ince sızıyı.
Dökülürken ağaçlardan yapraklar,
Açıyordu içimde binbir türlü taze çiçek.
Ve sen, hoyrat bir ceylan gibi koşuyordun,
Kalbimin ıssız coğrafyasında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!