Diriliş Gazeli Şiiri - İlyas Memiş

Uyan ey şanlı nesil uykudan uyan yeter.
Kalksın meşum atalet, bitsin bu hicran yeter.

Bırak kürek çekmeyi gaflet denizlerinde,
Açıl engin sulara kükresin umman yeter.

Bunaldı ruhlarımız asrın dehlizlerinde,
Sönsün ruhsuz aydınlık, son bulsun hazan yeter.

İç yeşil yaylaların berrak pınarlarından,
Kurtul kızıl çöllerden, bataklıklardan yeter.

Çekilsin bulutların gölgesi ufuklardan,
Açılsın gökyüzünden kapkara duman yeter.

Sensiz zulüm, istila boğdu hak, hakikati;
Dön gel söksün şafaklar, dönsün bu devran yeter.

Varsın kutlu yolları kapatsın puslu dağlar,
Gönlündeki hamiyet, göğsünde iman yeter.

Coşsun şanlı mehteran bağrında kıtaların,
Yankılansın ovalar, yürüsün meydan yeter.

Sen ki tuğranı vurdun ihtişamlı çağlara,
Tarihlere yazdığın görkemli destan yeter.

Yağız atlar yollarda yoruldu beklemekten,
Bin artık küheylana yeniden şahlan yeter.

Uyan ki uyansın halk, kalk ki kalksın insanlık;
Dirilsin baştan başa seninle cihan yeter.

Aralık 2012