Ayrılığın ayazı vurdu gönlüme
Yine sığmıyor göğüs kafesime kalbim
Kapatmıştım gönül kapılarımı kilit vurmuştum yüreğime.
Her ayak sesini 'sen' sanıp,
Yerle bir olan duygularım ile başbaşa kaldık anılarınla dolu karanlık odamda
Yokluğunun enkazı altındayız...
Yorulmuş tükenmiş yüreğimin Tozlu raflarının arasında saklı kalmış bir defteri buldum..
Yapraklarını usulca çevirirken yorgun düşmüş ruhum ile bedenim
Eski bir pikabın iğnesinden süzülen o hüzünlü ve derin ezgiye karışarak uzaklara dalıp gitti....
Yarınların hoyrat eli henüz değmemişti yüzümdeki çocuksu, o masum tebessüme.
Bir gün sesim çekilirse kulaklarından,
Ellerin ellerimi boşlukta ararsa eğer,
Varlığım bir masal gibi silinirse şehirden.
Sakın şehire küsme, eğme başını.
Beni bir hatıra gibi değil, bir umut gibi sakla soluğunda.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!