Uyumak için senin sesini beklemeyi sevdim Geceyi susturan tek şey adımı söyleyişindi. Işıklar sönse de içimde, sesin hep açık kaldı. Bir kelime yeterdi bazen, bazen sadece nefesin… Kalbim, uykuyla aramda seni dinlerdi sessizce. Yastığa değil, sesinin bıraktığı yere başımı koyardım. Rüyalarım bile senden izin alırdı gelmeden önce. Uyumak dediğin, bir kaçış değilmiş meğer; sesine varmakmış. Ve ben, her gece biraz daha sana varmayı sevdim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!