Buz Kırıkları Şiiri - Can Elıf

Korku göğsümde bir gölge,
ölüm nefesimin ardında bir kapı,
kalbim ritimsiz,
çatlayan buz parçalarının yankısı,

nefesim eksiliyor,
korku yalnızca çırpınan yalnız bir rüzgar,
ben düşüyorum, bu kez gidiyorum...
sessizliğin içinde bir mezar taşı,

ama hala varım,
bir kıvılcım saklı,
eksik nefesimde ,
hayat hala titriyor,

savruluyorum....
sevgilim ...
korkuyorum, gölge.nefes duman...
kalbim buz kırığı,
her eksik nefesimde ,
ruhunun koridorlarında çırpınıyorum...
düşler hala nefes alıyor...
zaman anlamını yitiriyor...
...