Büyük ağaçlar hep yalnız yaşlanırlar
Bir yanlarında umudu taşırlar
Diğer yanda sevgiyi
İçlerinde büyük yalnızlığı barındırırlar
Güçlü ve ihtişamlı görünürler
Hiç yıkılmazlar,ağlamazlar
Umutları hiç kaybolmadığından
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Ağaçlarda ağlar,hele bu zamanda ağaçlarda zikreder hele bu zamanda.Yüreğine sağlık meltem hanım güzel şiir olmuş.Tebrikler.
Şiirinizdeki ağaçlar umutturlar, ağlamaya hakları yoktur.Biz, küçükken demez miydik birbirimize 'Benim babam senin babanı döver.' diye? Babalarımızın ağladığına dayanabilir miydik? Kolumuz kanadımız kırılmaz mıydı? Tutanacak dalımız kalır mıydı? Necip Fazıl ağlamadı, bir ulu çınar oldu.Enver paşa ağladı, Sarıkamış'ta 90.000 askerimizi soğukla başbaşa bıraktı, kaçtı. Sonuç ne oldu? Nerede, nasıl can verdi? Kimin gönlünde taht kurabildi? Tebrik ediyorum şair.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta