Büşra Ocak Şiirleri - Şair Büşra Ocak

Mutlu olmak neydi. İnsanlar ne olunca mutluyum derdi. Yada mutlu olduğunu nasıl anlardı. Gülmek bir işaret miydi mutlu olduğunu anlamak için, yada tesadüf müydü gülünmesi. Aslında cevabı olmayan yada cevap beklenmeyen sorular da olduğu gibi bunlara soru işareti konulamadı.Kimsenin tam bir cevabı olmayan, herkesin kendi doğruları ile yorumladığı bu duygu hala tam anlamıyla anlaşılır değil. Çünkü mutluluk da zaman gibi ilerlemeli ama yaşam gibi bitmemelidir. Yaşamla beraber sürmeli ve sonsuza dek hatırlanmalıdır.
Unutulmaya değer olan bir şey nasıl mutluluk verebilir ki. Unutmak mutluluğu bitirmek değil, mutsuzluğun boğazda yarattığı yumruyu gidermektir aslında. Peki ya hala cevap bulamadığımız bu mutluluk neydi. Kavuşursan ilişki kavuşamazsan aşk olur derler. Sonra aşk güzeldir mutluluk verir derler. Peki bu durum da mutluluk için kavuşamamak mı gerekir. Yani mutluluk teoride var ama pratikte eksik midir. Ulaşılmayan mutluluk mutsuzluk degilmidir. Eksik mutluluktur aşk. Yani uzaktan sevmek. Yani bu hayat aslın da tek kişiliktir. Yanımızda ki kişiyle sadece partnerizdir aslında. Bunun adı aşk değil. Yani madem aşk kavuşamamaktır, kavuşunca aşk olmuyor. O halde mutluluk kavuşulması imkansız bir hayalden ibarettir. Aşk sandığımız o hayalsi duygu ise sevmekten.

Öyle bir an gelir ki istanbulu özlersin,
Ama şehri değil anılarını,
Yüzleri özlersin, kokuları,
Acıyı da özlersin sevincide,
Her anı özlersin.
...

Her sabah hatırladığım tek rüyamdı,
Bahar ayı, kırlardayız, arkana bak,
Merhaba sevgilim bak burdayım,
Gülümsediğini görüyorum.
Çok güzel bir göl, durgun,
İskeleden sarkıttığımız ayaklarımız,

Daha çocuktum tanıdığımda seni
Seninle büyüttüm kalbimi
Ellerini tuttuğum sahiller boyu
Uzandı sana sarıldığım geceler
Masum telaşlarımızın heyecanına kapıldık
Nefesine öyle alıştım ki

Sen.... Siktir et seni
Kendi kendimin mabedindeyim
Kendi ellerimle severim saçlarımı
Vücudumun üzerinde parmak uçlarım
Uzun yolculuklar hayali kuşların
Kış gelince okunmaz mutlu sonları

Suskunlar biriktiriyorum,
Saatler dakikalar anlar,
Kimin de kendimi sol profilden görüyorum kimin de sağ,
Sonra yağmuru izliyorum,
Sırtım dönük pencerede yağmuru,
O damla damla düşüyor ben ise hareketsizim,

Son kezlerim hiç bir zaman son olmadı,
Hayaller kurdum çoğu asla doğmadı,
Planlarım vardı bazen de yaptığım,
Ama hiç bir şey hiç bir zaman tam olmadı,
Çünkü hayat sana bir sürü kapı sunup birini seçmene izin verdi,
Sen hayallerinin peşine takılıp giderken planların hep yarımdı,

Her şey için teşekkür ederim,
Bir ayrılık ancak bu kadar güzel olabilirdi,
Korkularıma yenik düşüp bitirdiğim ilişkim de,
Bu sefer gerçekten sevmişim dedirttim kendime,
O kadar yumuşaktı ki ayrılışımız,
O ayrılığa sarılmak istedim.

Sana aşık oldum ben,
Ve öyle çok baglandım ki sana,
Burda yıkma beni,
Zira enkazımın altında kalırım.

Olan bu, Burda yıkarsan toparlanamam, bu gece teslim oluyorum sana, içimdeki bu acıda bu yükte bu yüzden. Yıkılmaktan korkarak ayağa kalkıyorum. Tut beni. Düşersem bu sefer kalkamam. Gücüm kalmadı. Tarif edemiyorum ama sana bırakıyorum kendimi. Yalvarırım koru beni. Kalbinde koru. Kalbimi koru. O ürkek ve korkarak bir adim atıyo, yıktım duvarlarımı, surlarım yıkıldı, savaşım bitti, yorgunum, bitkinim, ve sana geldim.

Bugün, gün çok yavaş doğdu,
Kimse görmedi uyuyorlardı,
Bugün dünya çok yavaş döndü,
Hayat yavaştı,
Sular yavaş aktı,
Dalgalar yavaştı,