Gönül heybemde birikti, tükendi tüm sabrım,
Yürek tezgâhımda işlenen, o bitmez sancım,
Sana şefaat arzusu, dilimdeki tek yalvarışım,
Sessizliğime gömüldü, o hicranlı varışım.
Bir hıçkırık düğümlenir boğazımda, yutkunamam,
Senin o nurlu ismin varken, gayrısını anamam,
Bu dünyayı sürgün bildim, başka yerde kalamam,
Sana çıkmayan hiçbir yola, adımımı atamam.
Kimse bilmesin içimdeki o kopan fırtınayı,
Sessizliğe gömdüm ben, enkazımdaki o yarayı,
Bir dervişin duasıyla bekliyorum o kapıyı,
Hicranım mektup oldu, Sana açtım bu sevdayı.
Gözlerimde yaşım bitti, gönlümde hasretin harı,
Sana ulaşmadan ölürsem, kim siler bu ah-ı zarı?
Yüzüm yerde, kalbim mahzun, huzurunda bekliyorum,
Ey Resul, ben Senin kapında canımı vermek istiyorum.
Ruhum bir kuş misali, eşiğinde çırpınıp dursun,
Son nefesim isminle, o gül kokunda huzur bulsun,
Toprak altında bile, vuslatın müjdesiyle uyansın,
Sana varan her zerre, aşkınla ebedi bir nur olsun.
Gökhan Öztürk
Gökhan Öztürk 3Kayıt Tarihi : 11.3.2026 22:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!