Kasabanın çam kokulu topraklarında
çıplak ayaklarını yarıştıran çocuklar.
Bir taze buğday ekmeği
tüm gün öğünleri,
yüzlerinde neşe var
gözlerinde uçsuz bucaksız
huzur ve sevgi.
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




benim az kaldı alev hanım böyle güzel diyarlara kavuşmama insanlardan uzak yüreginize saglık saygılarımla
Ben de özledim o tozlu yolları ve o insanları. Ağdalı kişilikler, sahte görüntüler şehirle özdeşleşti gerçekten. Nerde o temiz kalpli, bilge köy, kasaba insanı.Bir çoğu da şehre gelip değişti yazık ki. Şiiriniz beni çok etkiledi Alev Hanım. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta