Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kaybettim işte davamı
Uğraştım aldım havamı
Felek haraba yuvamı
Yıkacakmı bundan sonra
Yemişim ben dost taşını
Kırdılar Kepez başını
Öldüğümde gözyaşını
Dökecekmi bundan sonra
Harika bir şiir ve harika bir anlatım. Kutluyorum kaleminizi ve yüreğinizi. Saygılar yüreğinize
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta