Bülent Özdemir Şiirleri - Şair Bülent Ö ...

0

TAKİPÇİ

Bülent Özdemir

Kuru bir su gibi
Kaldın boğazımda...
Şekilsiz şehirlerin
Dar sokakları gibi
Geçilmezdim...
Küçük köylerin

Devamını Oku
Bülent Özdemir

Pişmanlığım perişan etti gölgemi...
Güneşten kaçar oldu gözlerim
Karanlık da bile başım eğikti hep
Neşesi alınmış ruhumla dolaştım
Gökyüzüne diklenen şehrin
Soğuk sokaklarında...

Devamını Oku
Bülent Özdemir

Ne varlığımı anladın ne yokluğumu... Hep korktun bensiz kalmaktan o ihtimali her fırsatta düşündün... Boş kağıtlara yazıp buruşturup atmak yerine ben “sus sus sus” dedikçe sen hep konuştun. Senin korkun benim korkum oldu sonunda... Ama sen korkularımın bile seninle bütünleştiğini anlamayacak kadar mavi düşlerinle meşguldün hep ayrılık üzerine türküler söylemekle...
Kendini alıştırmak için yormana gerek kalmayacak çünkü ben senin için hep dönülmeyecek ulaşılamayacak bir yerdeydim ve ordan dönmeme hiç izin vermedin sen. Beni tanıdığın zamana andolsun ki sen beni hiç tanımadın... Var olduğun her yer aşkın şehri olacaksa eğer bil ki bu aşk benim aşkımdır.. Ama sen bana hiç aşık olmadın... Korkuların, anıların ve ziyan ettiğin bembeyaz boş sayfaların vardı senin için hep ve şimdi benim aşkımı onlarla yaşamayı hediye ettim sana... Günlerin farkına varmanı sağlayan da benim aşkımdı ama senin benim için bir günün de olmadı... Bana hak vermekten bahsetme istersen ben sana beni sevme hakkı verdim ama sen bunu da kabullenmedin, hazmetmedin ve aldırmadın... Benim aşkım seni büyütmeye yeter ama sen tüm unutkanlığınla her şeyi yaşanmamış saymaya devam et ve yine yarım bırak...
Sen yine korkularınla şarkılı oyunlar oynamana devam et... Aşka aldırma yaşanmışlığına inanma yitirdiğinde farkında olma... Sanki değil doğru... Senin hiç benin olmadı... Çünkü sen benim aşkımı hiç istemedin beni istedin...

Devamını Oku
Bülent Özdemir

Özümü
Ömrümü
Umutlarımı
Hayal bile etmeyen
Özlemlerimi mi
Ve saklamaya kıyamadığım

Devamını Oku
Bülent Özdemir

Sıradan olabilmek varmış aslında, harfler gibi sıraya girebilmek gerekiyormuş bazen sıraya girerken de ne anlama geldiğini düşünmemek gerekiyormuş demek... Düşüncesizlik iyi bir şeymiş hatta çok da rahat olunuyormuş...
Hatta mümkünse özürlü ve hasta olabilmek de olmalıymış ki rahat edilebilinsin...
Güçsüzlük baş tacı edilmeliymiş hercai bünyelerde mutluluğun sırrı yük taşımamakmış...
Öylesine free takılmak ki kendi yükünü bile taşımadan bir başkasına atıvermek en iyisiymiş
Hafifletiyormuş insanı...

Devamını Oku
Bülent Özdemir

Ceset cesareti var sende
Unutulmak bahanen
Kazdığın mezarlar
Yaralar yüreğinde...

Mutsuzluk görünmez kelepçe

Devamını Oku
Bülent Özdemir

Kararsız savaşlarımı
Sana verdim
Yaralı
Yenilgi yenilgi üstüne
Bakışlarım
Üşür gözlerim rüzgarda

Devamını Oku
Bülent Özdemir

İnciler çıkardım hayalimden
Kelebek kanatlı
Zincirler yaptım
Kısalttım hayatımı
Üç günlük dünya
Seni de

Devamını Oku
Bülent Özdemir

Kendi hayatını oynuyorsun
Dublör gibi davranma
Film gibi değil mi?
Asıl oyuncusu sen...
Figüranlar bile
Kendi hayatını çekiyor

Devamını Oku
Bülent Özdemir

Hikayeler yürüyor yollarda...
Kaçırdıkları gözlerinde yalan zaman...
Mekan bulur ayakları her bastığı yerde...
Bir içimlik cigaralık ve altılı hayallerle...
Büyük büyük hikaye ağbi diyor bana
Öyle deme ne olur romansın sen

Devamını Oku