Kimi zaman kaç kilit vurulmuş olsa da insan ruhu
kaçmaya çalışır hapsedilen bedenden.
Ve işte o an tanımlayamadığı bir dürtüyle insan
duramaz olur yerinde, yürümek ister,
yürüyüp uzaklara gitmek
ve arkasında bırakmak her şeyi…
Yıllar önce onu terkedip giden düşlerinin ayak izlerini basarak
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta