Buldu bu yürek... Şiiri - Hasan Belek 2

Buldu Bu Yürek...

Gözlerin ufkumda doğan bir güneş,
Karanlık ruhuma oldun bir ateş.
Gönlümde yanan bu sevdaya eş,
Başka bir lisanı buldu bu yürek.

​Sessizce süzülen bir ırmak gibi,
Dalında yeşeren bir yaprak gibi,
Yağmura susamış bir toprak gibi,
Seninle can buldu, güldü bu yürek.

​Sözlerim yetmiyor seni anlatmaya,
Korkarım rüyadan erken kalkmaya.
Kıyamam yüzüne bakıp bakmaya,
Aşkın deryasına daldı bu yürek.

​Zaman durur seni gördüğüm anda,
Huzur bulur ruhum bu tatlı canda.
Dolaşan kanımsın bütün damarda,
Seninle bir bütün oldu bu yürek.

​Kırma kanadımı, uçurma elden,
Ayırma sakın ha o nazlı dilden.
Vazgeçmek olur mu kokladığım gülden?
Kapına bir bende oldu bu yürek.

​Yıldızlar şahittir gece halime,
Adın bir tesbihtir düşmez dilime.
Hasretin vursa da dertli belime,
Sabrın meyvesini buldu bu yürek.

​Hasan der ki sevgi Hakk’ın lütfudur,
Sevenin kalbi bir nur mahfuzudur.
Bu aşk ki ömrümün asıl huzurudur,
Menzili seninle bildi bu yürek...

Hasan Belek
Akçay