Bulanıklaştım Şiiri - Tuana Firdevs İzgi

Yolun bir başında kalmışım,birde sonunda,
Yarım yamalak kalmışım,yolun ortasında.
Bir kış günü yürüyorum,ayaklarım çıplak,
Bastıkça kara iyileşiyor yaralarım,kanaya kanaya.

Güneşin bir oğlu olmuş,adı Rüzgar,
Estikçe düşürür yavrularını koca çınar.
Nefes kadar kısa süren bu hayatta;
Kara günün ne zaman yalan dünya?

Arıyorum kendimi caddelerde,sokaklarda,
Kaybolmuşum,eski bir kitabın sayfalarında.
Göremiyorum, kendimi aynalarda;
Artık ben çok bulanıklaştım!