Bul Beni Şiiri - Yusuf Şeker

Bul Beni
Rüzgârın Hakk’a sır verdiği yerde,
Bir ağacın gölgesinde, seherde bul beni.
Aşkın ateşiyle yanıp kül olduğun demde,
Bir pınar başında, seherde bul beni.

Tozlu yollar içimde Hû diye uzanırken,
Nefsimin perdeleri bir bir aralanırken,
Varlığım yokluğunda sırra bulanırken,
Bir vadinin ortasında, seherde bul beni.

Bir çocuk gülüşünde Rahmân’ın izinde,
Bir ekmek kokusunda bereket sözünde,
Aşkın ince ince işlendiği özünde,
Bir gül bahçesinde, seherde bul beni.

Yağmur sonrası toprağın secde nefesinde,
Gökkuşağının saklı tecellisinde,
Yorgun gönüllerin aşk filizinde,
Bir çınarın gölgesinde, seherde bul beni.

Nice fırtınalar diner gönül denizinde,
Kesret eriyip gider vahdet ikliminde,
Kulun Hakk’a yürüdüğü teslimiyet izinde,
Bir gül bahçesinde, seherde bul beni.

Ne dağda, ne ovada, ne görünen yerde,
Ben beni terk ettiğim o son seferde,
Ararsan aşkın düşüp gönlüne değdiği yerde,
Kendi gönül dergâhında seherde bul beni.
Yusuf şeker