Ettin rûhumu rencîde, sinsî olan benliğinle
Saltanât sürdün burada,taşıdığın kimliğinle
Âmirini de kendine inandırabildin cinliğinle
Ama olsun. Unutma ki bu günler de geçer.
Çok iyi bilirsin ki rüzgar eken,fırtına biçer.
Hergün kan içirirken bana, sen şerbetler içtin
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta