Bugün yine (düet) Şiiri - Murat Ülkü

Adam:
Bugün yine ismin düştü dillere,
Dondum kaldım, bakamadım yollara.
Gözyaşım karıştı gizli sellere,
Seni anlatmaya yetmiyor kelam.
Q
Kadın:
Söylenen her sözde bir sızı gizli,
Gülüşüm yaralı, bakışım tozlu.
Yolların sonu yok, hep engebeli,
Suskunluğum seni anlatır bana.
Q
Adam:
Dişimi sıktım ki yaşım akmasın,
Kimse bu halime dönüp bakmasın.
Anılar içimi fazla yakmasın,
Seni anlatmaya yetmiyor kelam.
Q
Kadın:
Kapıya her bakış bir umut değil,
Gidenin ardından bükülür bu bel.
Feryadım dilsizdir, ne dersen de gel,
Suskunluğum seni anlatır bana.
Q
Adam:
Eskiden ne kadar güzeldik öyle,
Şimdi bu boşluğu neyle dolar söyle?
Bir ömür geçer mi hep böyle böyle?
Seni anlatmaya yetmiyor kelam.
Q
Kadın:
Kalabalık içinde yalnız kalmak bu,
Göz göze gelince nefes tutmak bu.
Acıyı bal eyleyip sessiz yutmak bu,
Suskunluğum seni anlatır bana.
Q
Adam:
Gördüğüm her yüzde bir sen varsın yar,
Bu koca dünya bak şimdi bana dar.
İçimde dinmeyen fırtınalar var,
Seni anlatmaya yetmiyor kelam.
Q
Kadın:
Hatıralar şimdi birer kor gibi,
Sensiz nefes almak inan zor gibi.
Dünya bir bilmece, cevap sır gibi,
Suskunluğum seni anlatır bana.
Q
Adam:
Adını anınca durur zamanım,
Sanki damarımda çekilir kanım.
Gelsen de geçse bu ruh-u revanım,
Seni anlatmaya yetmiyor kelam.
Q
Kadın:
Başımı salladım, "evet" dedim geçtim,
Ben bu yalnızlığı kendim mi seçtim?
Aşkın şerbetini zehirle içtim,
Suskunluğum seni anlatır bana.
Q
Adam:
Gözlerimin dolduğunu görmesinler diye,
Başımı çevirdim meçhul bir yere.
Sitemim kadere, sitemim yâre,
Seni anlatmaya yetmiyor kelam.
Q
Kadın:
İçimden geçenler bir dağ kadardır,
Gönül kapısında bitmez bir dardır.
Her gidişin elbet bir sonu vardır,
Suskunluğum seni anlatır bana.
Q
Adam:
"Çok" dediğim bile az kalır inan,
Sensizlik içimde en büyük ziyan.
Vuslat hayal oldu, ayrılık ayan,
Seni anlatmaya yetmiyor kelam.
Q
Kadın:
Şimdi bu halime hangi söz uyar?
Sesimi ne yer ne de gök duyar.
Hasretin ömrümü bir nakış gibi oyar,
Suskunluğum seni anlatır bana.
Q
Adam:
Bir kelime aradım sensizliği anlatan,
Bulamadım dünyayı baştan yaratan.
Gönlümün ufkunda güneş batarken,
Seni anlatmaya yetmiyor kelam.
Q
Kadın:
Gidiyorum işte meçhul bir yöne,
Bakmam artık arkamdaki o güne.
Hüznümü sakladım bugünden düne,
Suskunluğum seni anlatır bana.
Q
Adam:
Veda etmedim ki, veda ne demek?
Boşuna mı geçti verilen emek?
Kaderde varmış böyle beklemek,
Seni anlatmaya yetmiyor kelam.
Q
Kadın:
Gönül sarayımdan çekildi sesler,
Sönmüyor içimde biten hevesler.
Düğüm düğüm oldu alınan nefesler,
Suskunluğum seni anlatır bana.