Bugün yine Şiiri - Murat Ülkü

Bugün yine adın düştü dillere,
Sanki bir ok saplandı o an yere.
Kapıya bakakaldım, dondum öylece;
Sığındım sustuğum ıssız kederlere.

Söyleyemem adını, dilim mühürlü,
Yüreğimde sancın bin bir türlü.
Başımla onayladım her denileni,
İçimde bir feryat; dilsiz ve gürlü.

Dişlerimi sıktım, yaş sızmasın diye,
Kafamı çevirdim, küstüm gölgeye.
Fark etmesinler bu ağır enkazı,
Düştüm yine sensiz, loş bir bölgeye.

Birden anılar sardı her yanımı,
Hatırladım o en masum anımı.
Şimdiyse boşlukta asılı her söz,
Hasretin kuruttu damarımda kanımı.

Kelimeler yetmiyor bu hali tarife,
Bu sızı imkansız, sığmaz harfe.
"Çok" bile az kalır bu büyük derde,
Sana çıkan yollar dönmüş Elif’e.

Öyle özlüyorum ki, her yüzde sensin,
Gözümdeki yaşlar varsın dinmesin.
Çünkü ağlarsam biliyorum, sel olur;
İsterim ki bu acımı kimse bilmesin.

Sensizlik uçurum, dipsiz bir kuyu,
İçimde bitmeyen mahşer uykusu.
Bilirim bu gözyaşı dinmez bir daha,
Seninle içmişim ben ebedi suyu.

İster gel kurtar, ister bırak öylece,
Bu yıkıntı benim mukaddes yuvam.
Adını anarım her gün, her gece,
Seni sensiz sevmek, benim davamdır.

Mühürledim kalbi, kapandı kapım,
Bu sessiz kederdir en son sevabım.
Mahşere dek sürer dilsiz yeminim,
Sen benim bitmeyen aşk hitabımsın.