Bugün
içimdeki kilitleri tek tek açıyorum.
Anahtarlar paslı,
ama hâlâ benim avucumda.
Beni yarım bırakan cümleleri
tamamlamayı bırakıyorum.
Adımı sorgu cümlesine çeviren sesleri
arka odada kapatıyorum.
Huzur getirmeyen herkes
kendi sessizliğine uğurlanıyor.
Bugün
acıya sadık kalmaktan vazgeçiyorum.
Gözyaşlarım artık
boğulmak için değil,
yıkamak için var.
Sevgiyi
başkalarının ellerinde eskiten ben
ilk kez kendime iade ediyorum.
Cömertliğimi
kendime doğru eğiyorum.
Duvarlar örmüyorum.
Pencereler açıyorum.
Rüzgâr girsin,
dağıtsın eski korkuları.
Kusurlarımı
saklamıyorum artık.
Onları cebime koyup
yola devam ediyorum.
Çünkü büyümek
kusursuz olmak değil,
taşıyabilmek.
Bilmediğim zamanlarda yaptığım hatalar
beni tanımlamıyor.
Onları affediyorum
ve affın içinden geçip
daha hafif yürüyorum.
Ruhumu koruyorum.
Bir çiçek gibi değil,
bir ateş gibi.
Söndürülmesin diye değil,
kendini tüketecek diye korkmadan.
İlerliyorum.
Yavaş,
ama geri değil.
Cesur oluyorum bugün.
İstemediğim şeylere
net bir hayır bırakıyorum.
Zamanımı
kıymetli bir emanet gibi
kendime saklıyorum.
Ve aynaya baktığımda
ilk kez kaçmıyorum.
Bugün
kendimi seçiyorum.
Sessizce,
ama kesinlikle.
Kayıt Tarihi : 29.1.2026 07:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiir, bir sabah uyanıp kimseye hesap vermeden verilen sessiz bir kararın içinden çıktı. Büyük bir kopuşun değil; küçük ama kesin bir dönüşün hikâyesi bu. Kendinden uzaklaştığını fark eden birinin, anahtarların hâlâ kendi avucunda olduğunu hatırladığı anın kaydı. Burada anlatılan cesaret, bağıran bir cesaret değil. Acıya sadık kalmaktan vazgeçmek, huzur getirmeyenleri sessizce uğurlamak, sevgiyi ilk kez kendine iade etmek… Hepsi yavaş, ama geri dönmeyen adımlar. Gözyaşları artık boğulmak için değil; temizlenmek için akıyor. Bu şiir, kusursuz olma çabasını bırakan birinin, kusurlarını cebine koyup yoluna devam edebilmesini anlatıyor. Duvarlar örmek yerine pencereler açmayı, korkudan değil farkındalıktan korumayı seçen bir ruh hâlini taşıyor. Okurken belki sen de aynaya bakıp kaçmadığın bir ânı hatırlayacaksın. Çünkü bu şiir, kimseye karşı değil; sadece kendine doğru atılmış bir adım. Sessiz, net ve geri dönülmez.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!