Zaman geçerken aşınmaya başladım
Başım duman, mahvoldum bekledim
Seni anlatmaya kalemim yetmedi
İşinden oluş bir azraili kapıda bekledim
Zaten canımdan olmuşum, bedenim gitse ne değişir?
Senden olan her bir şeye açım
Sabır mı, taş mı
Bile, bile anca daha keskinleşsin
Deş yarayı
Yaksın canını
Dördüncü yeniyim, belki yeniyim
Başkalarının eskittiği satırların en güzel yazısıyım
Gülerken çekinen fotoğraflara, ağlarken bakmaktayım
Gülüş içeren pozların artacağını sanırdım
Şimdi tek bir karede tek bir ben
Bunca fotoğrafı bendim katleden
Zormuş bunca anıları hafıza da doldurmak
Garip bir şey gece anıları kendime sunmak
Gözlerin kanyor damla damla
Bilirim zordur erimek zamanla
Kimse demezse "nasılsın?"
Sen de çekilirsin kabuğuna
Evde duruyorum, boğuluyorum
Sordum nerede yanlış yaptım?
Cevapları bir bir çöpe attım
Toplarım hepsini ancak içimde var bir yangın
Dipsiz bir çukurda yanarım
Onca taktik hesapla! Bak ellerin bomboş
Elleri kirli katil ortamda, ortam loş
Kendimi yakarcasına, zevk aldım sigaramdan
Geliyor, sonsuzluktan hasretim
Kırık bir sigara gibi özlemim
Çok denesem de, derin derin çekemedim
Gökyüzünden nefret ettim, mavi diye
Ağlama isteği var
Ancak görünmesin diye örer duvar
Kendini güçlü sanır
Nasıl geldiyse öyle gider
Kötü geldi hala kokuyor gider
Sen ilk sorguydun
Her seferde kusurlarımı yatırdım masaya
Her yanlış bıçak misali batar
Sonbaharda düşen yapraklar sebep ağlamaya
Bahane mi maskemi örelim gözyaşı barajına
Yağmur ahmak ıslatansa gözlerin sağanak
Hayallerde yaşayanı gerçeklerle tanıştırma
Gerçeklerden kaçanları yalanlarla barıştırma
Gerginliğim hat safhada, ellerim titremekte
Omzuma binen balonları patlatmakta
Havlayan köpeği boşver, saldırma
İttir havlar neticede
hadi hisset yokluğumu
hadi bir kere daha kandır
bir yalan daha güven kırılır
unutma gözlerinde kaybolduğumu
seninle inanmıştım düş ütopyası




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!