Şükrü Özcan Şiirleri - Şair Şükrü Özcan

​– ÇIKARCI ZALİMLER –
​Dünyayı zehirleyen tohumlar ektik
Ne ettiysek biz kendimize ettik
Ahireti unutup dünyaya taptık
Gülme dünya gülme, gör halimizi

​ÇIKAR GİDERİM -
​Ansızın bir gün, çıkar giderim
Senin hayatıma girdiğin gibi
Arkama bakmam, küser giderim
Senin beni kırıp üzdüğün gibi

​DUVARLAR ÖRDÜM
​Taş duvarlar ördüm ben yüreğime
Kimseler gelipte girmesin diye
Kilidi vurdun sen bu kapıya
Oda senden bana kalan hediye.

GÖNÜL AYAZI
​Gönlüme yaşattın, kışı ayazı
Alnımıza yazılmış silinmez yazı
Seni çok özledim vicdansız yarim
Hayalime düşüme, gel bazı bazı.
​🖤🖤🖤

​- GÜLLERİM SOLDU -
​Sendin bana özlemi hasreti yaşatan
Zulme başlama, yine en baştan
Yıllar oldu vazgeçtim o gözden kastan
Hatırıma bile gelme ne olur

​GÜZEL GÖZLÜM -
​Güzel gözlerin havası başka
Bazen insanı getirir aşka
Bakmaya doyulmaz güzel gözlere
Onun güzelliği inan bam başka

​HASRET KOYDULAR -
​Yol üstünde gördüm ben o güzeli
Sanki tanıyorum onu ezeli
Sonbahar gelmiş dökmüş gazeli
Güzel beni sana hasret koydular

​KASIM GAZELİ -
​Aylardan kasım olsa ne olur
Biz gazeli dökeli bak yıllar oldu
Romantik bir aymış, kime romantik
Bizim sevdamızın miyadı doldu.

​KIRIK DÖKÜK -
​Kimsesiz sensizim şimdi
Yokluğunda perişan bu beden
Seni arıyorum seni soruyorum
Sol yanımı yine sardı sızılar

Görseldeki el yazısı şiirin metni şu şekildedir:
​- MEKANSIZ -
​Şu garip dünyada hep yolcu oldum
Keder, hüzün, özlemle her gün yoğruldum
Bahar beklerken açmadan soldum
Adım yolcu, yurdum mekansız benim. *.*