BU VATAN BÖLÜNMEZ
Bazen öfkeler okyanuslara açıldığında, ne çok şey söyler, ne çok haykırır deryalara, ne çok yankı yapar en yüksek dağları yüreklerin.
İşte en çokta o zaman sessiz kalır insan.
Dil nasıl yüreğin feryadını, o cılız sesiyle haykırır kendi küçük gölüne?
Öfke kendi okyanuslarına karışmışken…
Söz nasıl yankı yapar karşısındaki küçük kayaya?
Yürek, yüksek dağlara yankılarını tırmandırmışken…
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim