Bu Son Tören Şiiri - Madu Bellaa

BU SON TÖREN .

Cenazeme geç kalan bir yabancısın,
Zamanı şaşırmış bir bozuk saat gibi.
Adımı ruhuna hiç sığdıramayan,
Sessizliğime duyarsız. Ve de, geç kalan yabancı,

​Ben susmaya çoktan alıştım,
Sen hâlâ benden hoşa giden kelamlar bekler bende güler yüz ararsın.
Gözlerim dolu ama artık çok geç,
Bazı acılar beklemez, insanın yüreğinde sen de bilirsin.

​Tabutumdan ağırdır söylenmeyen her sözüm,
Omuzlarına biner yarım kalan ömrümün hevesleri.

Sen başka hülyaların koynunda uyurken,
Beni toprağa veren bu "senli" zaman;
Hesabını mahşerde, nasıl vereceğini sana bıraktığım bensizlik zor gelecek.
​Benim suskun gidişim, senin kulaklarında çığlıklarım kalacak..

​Aşkımın hicranı ciğerime derin bir vurgun,
Getirdiğini özrün vakti çoktan geçmiş.olacak.
Gelsende Mezar taşım bile nefret ile bakacak. O beni sağlığımda görmeyen gözlerine .

Affetmek benden geçti bir Allah’a bir zamana bıraktım seni.

​Seni kendi dünyamdan sürgün ediyorum,
Yaşarken hayallerimi, ölüren adam.

Aramızdaki kör düğüm olmuş bağları sen koparttın o yüzden bütün umutlarım uçurumlardan atıldı.

​oysa adımı senden önce ezberledi, rüzgar
Senden önce sarıp sarmaladı kara toprak
Şimdi dudaklarımda titrek bir "keşkelet" düşmeden sol yanıma.
Biliyorum, hiçbir zaman sarmıyor artık umutların kanlı yarayı.

​Ruhum semaya yükselirken bitti hükmün,
Ne sesim yetişir sana, ne de gölgem.
Gözlerinde başladığım o mağrur hikâye,
Sessiz bir fatiha üç ihlas ile sona erdi.senli hayatım.

​Feryadın mahşeri sarsa da sende bir ölüyüm,
Hicranımla vurdum seni, sevdam ebedi sürgün.
Bu dünyada helalliğim kalmadı sana;
Bil ki Azrail’in nefesiyle kapanan o son kapı,
Vaktinde gelmeyenin yüzüne hiç açılmaz...
Gönül kapım.yokluğuma merasim töreni düzenleyen yabancı.

​MADU BELLAA...
23..01...2026