"dağlar dağıldı, kentler yenildi diyorlar" Yılmaz Odabaşı
dağlar yakıldı
cemreler düşmez diyorlar
deniz çekilirken
seni üflüyorum çocuk
çöle ve masala
devleri küçülüyor zamanın
sekiztemmuzikibinyirmibir&istanbul
"bugün pazar.
bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar...Nazım Hikmet"
sonra yağmurlar geldi
günleri kısaldı özgürlüğün
adı bahar olan bir umutla gelsen
göz yaşından uzak iklimler gibi
rüzgarların terkisinde
yıldızlarından tanısam seni
yakılmamış ağaçlarından ve çakıl taşlarından
eski bir aynada gülümsüyorsun
henüz geçmemiş zamanların
parıldayan taşlarında
parmak uçlarında dalga sesi ışığa tutkun
koynunda dünyanın ninnisi
yola başladığın noktadan çok uzaktasın
kendiyle konuşur gibi fotoğraftaki yokluğun
bak bu sözümüz işte hatırlaması yakın
bu sabaha beş var şarkısı memleketin
insan kıramıyor güneşin doğmadığı yeri
dönüp dolaşıp harflere değiyor şiir
uzun kışlar bekliyor sabahı
ilk sırtını dönen gök kuşağıydı
ardından giden masallar ve türküler
nice sürgünlerden sonra
nice yenilgilerden ve ölümlerden
bir avuç şiir kaldı
-hangi annenin sustuğu ninnidir ağladığımız-
hala orada mıdır
o rüzgar
o mevsimsiz yangın
o topraklar
ıslıklarla geçer güz
sonbaharın sarı yaldızlarından
anıların toprağına gizlenmiş ipince düşlerle geçer
saçlarının tütün kokusuna sarılı kehribar zamanlarla
sonsuz bir kıyı boyunca öylece uzanır rüzgar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!