Bu Şehir Şiiri - Necdet Ergüven

Bu şehir hiç böyle dar gelmemişti bana...
Hiç sıkmamıştı bu sokaklar,
Bu hava hiç bu kadar yormamıştı beni
Ve hiç özlememiştim seni bu kadar.
Sevmezdim ayrılık şarkılarını,
Kızardım ayrılanlara,
Paylaşılamayacak ne var ki dünyada derdim.
Ama sen vardın paylaşamadığım,
Seni senle bile paylaşamadım...
'Sen' veya 'ben' değil,
'Biz' olmaktı amacım...

Bu şehir hiç dar gelmemişti bana...
Hiç bu kadar yalnız hissetmedim kendimi,
Denizden esen meltemle hiç üşümedim bu kadar,
Hiç titremedi vücudum
senin bana dokunduğun kadar

Zeybek türküsü gibi yaşardık aşkımızı
Ağır, aksak...
Güzeli-çirkini, iyiyi-kötüyü,
Açlığı-tokluğu paylaştık seninle...
Kavgayı-barışmayı, laflarla atışmayı,
Sarmaş dolaş olmayı yaşadık seninle...
'Sen' veya 'ben' olamadık.
Ama 'biz' de olamadık.

Bu şehir hiç dar gelmemişti bana...
Hiç bu kadar karanlık olmamıştı gece,
Yorgun uyanmamıştım sabahlara hiç bu kadar,
Ve hiç kabullenemedim ayrılığı.

Hiç unutmadım;
Güllerin yerine kırçiçeklerini sevdiğini,
Lüks lokantalar yerine çay bahçelerini,
Elele tutuşup yürümenin verdiği keyfi,
Hiç unutmadım...

Yağmurlar başladı yine İzmir'de
Ve yine yemin etmişti sonbahar
dökmek için yaprakları.
Ağaç, yaprak ve rüzgar,
Ayrılığın 3 kahramanıydılar.

Ve hiç bu kadar dar gelmedi bu şehir
Ve hiç özlememiştim seni bu kadar...